شروع برنامه آموزش استثنايي در استان به سال 1357 با نظارت و کارشناسی آقای جهانگيری به صورت يک کلاس با تعداد 11 نفر دانش آموز در گرايشهای مختلف که مديريت آن را خانم کشاورز و تدريس کلاس را خانم سميره اصيلوندی بر عهده داشتند در شهر ايلام بر مي گردد. در سالهای 69-1366 با مسئوليت و کارشناسی آقايان علی منصوری و رشيد بسطامی مدرسه استثنايي در يک ساختمان استيجاری اداره مي شد. در سال 1369 پس از مصوبه مجلس شورای اسلامی و تشکيل سازمان آموزش و پرورش استثنايي در استان ها سازمان های مذکور تشکيل گرديد که در استان ايلام نيز در سال 1371 با رياست آقای لطيف حيدری اداره ی آموزش و پرورش استثنايي در قسمتی از فضای فيزيکی مرکز آموزش استثنايي باغچه بان شکل گرفت. در اين زمان تعداد 4 مرکز آموزشی در سطح استان تشکيل گرديد. و در طی سالهای متوالی به ترتيب با رياست آقايان علی اشرف نجفی نيا – عدنان کريميان و خانم فرزانه ابراهيمی کار خدمات رسانی به اين قبيل دانش آموزان ادامه يافت. و در سال 1381 اداره ی آموزش و پرورش استثنايي استان با سازمان آموزش و پرورش استان تجميع گرديد و به صورت يک مديريت شکل گرفت . و هم اکنون با مديريت آقای رحمت رمضانی تعداد 15 آموزشگاه دارای 771 دانش آموز استثنايي ( مقطع ابتدايي 602 نفر و مقطع راهنمايي 169 نفر ) و تعداد 125 کلاس آموزشی ( مقطع ابتدايي 103 کلاس و مقطع راهنمايي 22 کلاس ) و همچنين تعداد 50 نفر از دانش آموزان استثنايي تلفيقی مشغول به تحصيل در مدارس عادی در سطح استان اين مديريت ادامه فعاليت مي دهد.

شناسايي کودکان و دانش آموزانی که در يکی از زمينه های حسی/حرکتی با مشکلاتی مواجه هستندو تحت پوشش قرار دادن آنها در کلاس ها يا مدارس خاص متناسب با نوع معلوليت آنها.
اجرای طرح سنجش سلامت جسمانی و روانی نو آموزان بدو ورود به دبستان
ارايه خدمات توانبخشی به کودکان با نيازهای ويزه
ايجاد مراکز حرفه آموزی جهت فارغ التحصيلان ابتدايی کم توان ذهنی
ارايه خدمات حمايتی جهت دانش آموزان ناشنوا ونابينای تلفيقی
اطلاع رسانی در زمينه عوامل پيشگيری از معلوليت


کم توان ذهنی:وضعيتی است که بهره هوشی بر اساس ازمونهای هوشی استاندارد 2انحراف معيار پايين تر از ميانگين وبا اختلالاتی در رفتار سازشی است که قبل از 18 سالگی يعنی در دوره رشد ظاهر ميشود.
ناشنوا ونيمه شنوا :فردی است که اختلال شنوايی اورازروندپردازش موفقيت اميز اطلاعات کلامی که از طريق شنيدن به دست مي ايد چه با سمعک وچه بدون سمعک باز مي دارد وکم شنوا به فردی اطلاق ميشود که با استفاده از وسايل کمک شنوايی بتواند از با قيمانده شنوايی خود در پردازش وفرايند سازی اطلاعاتی که از طريق شنيدن به دست مي ايد استفاده کند.
نابينا ونيمه بينا:از نظر اموزشی افراد نا بينا به کسانی اطلاق می شود که نقص بينايی انها به اندازه ای شديد است که مجبورند خواندن را بوسيله بريل يا با استفاده از روشهای شنيداری ياد بگيرند وميدان ديد انها بيشتر از 20 درجه نباشد وبه طور کلی فردی در گروه نابينا جای می گيرد بايد ميزان ديد او200/20 يا کمتر باشد.
جسمی حرکتی:وضعيتی که سيستم اسکلت ها يا ماهيچه هاوياسيستم عصب شناختی بدن بادرجات گوناگون اسيب ديده باشد بسياری از انها فاقد معلوليت ذهنی مي باشند که اصطلا حا" به انها اسيبهای ارتوپدی مي گويند.

اين ديدگاه ماست . اين روء يای ماست. يک جامعهِ تلفيقي کليدی است برای آينده ی ما. البته فقط در صورتی که قرار باشد با شما برابر و يکسان باشيم . و بهترين برچسب برای من نام واقعی خودم است.

اختلال يادگيری:يعنی اختلال در يک يا در چند فرايند روانی پايه(حافطه توجه تمرکز وادراک) که به درک يا استفاده از زبان شفاهی يا کتبی مربوط ميشود ومي تواند به صورت عدم توانايی کامل در گوش کردن فکر کردن صحبت کردن يا انجام محاسبات رياضی ظاهر شود که در حال حاضر توجه ما به سه زمينه از ناتوانيهای يادگيری متمر کز است :1)خواندن 2)رياضيات 3)زبان نوشتاری
اختلال رفتاری:اين گروه از کودکان کسانی هستند که به نحو بارزی واکنش های رفتاری نامناسبی نشان ميدهندکه از لحاظ فردی واجتماعی قابل قبول نيست.
چند معلوليتی:دانش اموزانی هستند که علاوه بر کم توان ذهنی دچار معلوليت های حسی (شنوايی بينايی) ويا جسمی حرکتی ميباشند


¨ اگر صحبت از قرار گرفتن افراد در جامعه است بهترين راه فراهم آوردن تماس مردم با اين افراد است.بهترين راه تغيير نگرش مردم ديدن تماس و گفت و گو داشتن با افراد دارای ناتوانی است.
معلوليت محروميت است نه محدوديت.