محققان آمريكائي دريافتهاند داروئي قديمي كه زماني براي مطالعه بيماري صرع مورد استفاده قرار ميگرفت به طور چشمگيري باعث بهبود يادگيري و حافظه در موشهاي مبتلا به Down Syndrome ميشود.
اين دانشمندان معتقدند كه داروي پنتيلنهتترازول يا همان PTZ ميتواند باعث بهبود فرآيند يادگيري در كودكان و بزرگسالان مبتلا به Down Syndrome شود.
بعلاوه، اثرات مفيد اين دارو، بمدت دو هفته پس از معالجه نيز باقي ماند. اين محققان ميگويند داروي فوق، همانند برخي داروهاي رواني(تجويز شده توسط روانپزشكان) ميتواند باعث ايجاد تغييرات درازمدت در مغز شود.
دكتر Craig Garner، استاد روانپزشكي و رئيس مركز تحقيقات Down Syndrome در دانشگاه استنفورد ايالت كاليفرنيا، ميگويد: اين شيوه درمان، داراي پتانسيلي قابل توجه بوده و ميتواند به دانشمندان كمك كند تا بفهمند چه چيز باعث بروز عقب ماندگي ذهني در بيماران با Down Syndrome ميشود.
هم اكنون اين محققان سرگرم آزمايشات باليني هستند تا بفهمند كه آيا اين تركيب شيميائي بر روي افراد با
Down Syndrome نيز اثرات مشابهي همچون موشها دارد يا خير؟
بيش از سيصدهزار نفر در آمريكا مبتلا به Down Syndrome هستند. اين بيماري از يك كروموزم 21 اضافه يكسان ناشي ميشود.
اين بيماري شايعترين عامل ژنتيك در بروز عقب ماندگي ذهني است و نسبت وقوع آن يك مورد در بين هر هشتصد مورد تولد است. اين بيماري همچنين با بروز بيماري قلبي در كودكان، سرطان خوني و وقوع زودهنگام آلزايمر همراه است.
هرساله در آمريكا بيش از 5000 كودك با اين بيماري متولد ميشوند.
اغلب مردم داراي دو كروموزوم يكسان هستند و ظاهراً فعاليت ژن موجود در كروموزم مشابه اضافي 21 سبب بروز علائم
Down Syndrome ميگردد.
علائم اين بيماري از عقب ماندگي ملايم تا ناتوانيهاي بسيار خفيف در نوسان است اما بسياري از متبلايان به اين بيماري مخصوصاً به بيماري قلبي نيز دچار هستند.
يكي از فارغالتحصيلان آزمايشگاه گارنر، به نام فابيان فرناندز، معتقد است مغز بيماران عقب مانده ذهني شديداً تحت تأثير عامل شيميائي به نام GABA قرار ميگيرد. اين عامل شيميائي يك عامل انتقال دهنده عصبي است كه باعث توقف تهييج( به هيجان آمدن) سلولهاي مغزي ميشود.
اين محققان از يك موش مبتلا به Down Syndrome براي مطالعه اين بيماري استفاده كردند كه در آن 150 ژن را سه برابر كرده بودند.
موش مذكور علائمي از بيماري را شامل بسياري از مشكلات شناختي نشان داد كه بسياري از بيماران مبتلا به اين مرض از آنها رنج ميبرند.
بر اساس يافتههاي فرناندز، تغذيه موش مذكور با شير حاوي تركيب شيميائي پنتيلنهتترازول يا همان PTZبه مدت 17 روز، به طور قابلملاحظهاي باعث افزايش توان تشخيص اشياء جديد و حركت در مارپيچ شد.
اين موش پس از درمان با داروي فوق، بمدت دو ماه بعد از توقف درمان، همچون ديگر همنوعان مبتلاي خود رفتار ميكرد.
بر اساس اين تحقيقات، به طور طبيعي برقراري يك نسبت دقيق بين تهييج نوروني و جلوگيري از بروز احساسات به يادگيري كارآمد كمك ميكند.
ظاهراً بيماران مبتلا، داراي ميزان بالايي از GABA هستند كه از بروز احساسات جلوگيري نموده و باعث ايجاد اشكال در روند تجزيه و تحليل اطلاعات ميشود.
محققان هنگام آزمايش بر روي موشها متوجه دو مورد جالب شدند: مقدار داروي تعيين شده بايد بمدت چند روز به بيمار داده شود و ممكن است تا چند روز اثر آن مشخص نشود. اما به محض تأثير دارو، حتي اگر مصرف آن متوقف شود تا دو ماه اثر آن در بيمار باقي ميماند.
ظاهراً PTZ باعث ايجاد GABA بيشتري در مغز ميشود. اما مصرف بيش از حد مقدار تجويز شده نيز به بروز حمله ناگهاني مرض منجر ميشود.
از اين دارو (PTZ) زماني در درمان بيماري صرع استفاده ميشد اما وزارت بهداشت آمريكا پس از اثبات بيتأثيربودن آن در درمان بيماري صرع استفاده از آن را رد كرد.
گارنر و فرناندز، هردو قوياً هشدار دادند كه اشخاص از مصرف خودسرانه اين تركيب شيميائي يا چيزهاي مشابه به ميزان دلخواه خود يا بر پايه جدول زماني خاص، خودداري نمايند چرا كه اين موضوعات هنوز بطور قطعي تعيين نشده و خلوص و ايمني تركيباتي كه در بازار آزاد يافت ميشود سئوال برانگيز است.
آنها همچنين تأكيد نمودند كه درمان با PTZ باعث بهبود توان يادگيري در موشهاي سالم نشده است.
اين مركز بوسيله محققان در استنفورد و كودكان پكارد در سال 2003، با هدف تفسير اكتشافات پزشكي در درمان مؤثر بيماران مبتلا به Down Syndrome ايجاد شده است. باتشكر از دوست عزيزم اقاي سيد علي خاني كه در ترجمه دقيق متن فوق فرشته هاي اسماني را ياري نمودند.
این وبلاگ فرشته های اسمانی است.