از خبرگذاری جمهوری اسلامی ایران
|
از سندرم بیشتر بدانیم 8/2/86 |
|
عاطفه میر سیدی ، خبرنگار واحد مرکزی خبر وقتی که به کانون سندرم دان رفتم ؛ پدر و مادرهایی را دیدم که با قوت و اراده فراوان ، وقت زیادی را صرف آموزش و همراهی با کودک معلول ذهنی شان می کنند ، کودکان توانمندی که این روزها برای معرفی آنان از اصطلاح " بچه های آهسته گام " استفاده می شود . سندرم دان dawn syndrome نوعی اختلال ژنیتکی است یعنی تفاوتی در ژنتیک این بچه هاست و بنابر این قابل درمان نیست ، مردم عادی در سلولهای بدنشان 46 کروموزوم دارند اما این بچه ها 47 کروموزوم اند . در واقع هنگامی که سلول جنسی ماده یا همان تخمک از دو قسمت شدن سلولهای اولیه در تخمدان ها در حال تشکیل شدن است و کروموزوم های سلول اولیه برای دو قسمت شدن نصف می شوند ، کروموزوم شماره 22 در بعضی موارد در بدن مادر نصف نمی شود در نتیجه سلول جنسی ماده تشکیل شده به جای آنکه 23 کروموزوم داشته باشد ، 24 کروموزوم دارد . این تخمک در لقاح با اسپرم 23 کروموزومی سلول جنین با 47 کروموزوم تشکیل می دهد همه ما به طور طبیعی 23 کروموزوم را از مادر و 23 کروموزوم را از پدر می گیریم تا 46 کروموزومی باشیم اما این کودکان 24 کروموزوم از مادر دریافت می کنند . سندروم دان از همان ابتدای تولد با شکل صورت که کاملا گرد است ، گوش های پایین تر از معمول و چشم های کشیده و کف دست ها که خطوط کمی دارد ؛ قابل تشخیص است . دکتر ساحل همتی متخصص اعصاب و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران که به صورت داوطلبانه به بچه های کانون سندروم دان خدمت می کند به ما گفت : به طور معمول یک نوزاد از هر 800 نوزادی که به دنیا می آیند به سندروم دان مبتلا هستند ، این احتمال یک به 800 بعد از آن 30 سالگی مادر بیشتر می شود و به این علت پزشکان مادران باردار 30 سال به بالا را به منظور تشخیص زود هنگام این اختلال برای ازمایش های خاص می فرستند . دکتر همتی با بیان این که 80 درصد مراجعان کانون بانوانی هستند که زیر 30 سالگی باردار و صاحب فرزند سندروم دانی شده اند تاکید کرد : کتاب های جدید پزشکی همه توصیه می کنند امروز دیگر همه مادران چه زیر 30 سال و چه 30 سال به بالا را در 3ماه نخست بارداری برای انجام سونوگرافی و آزمایش های خونی مربوط به سندروم دان ارجاع دهیم تا در صورت تشخیص جنین زیر 3 ماهگی سقط شود . پدر مهیار کودک 7 ساله ای که از لاهیجان به کانون آمده بود ؛ گفت : از وقتی مهیار در سن 4 سالگی به مهد کودک عادی رفت در همه زمینه ها بسیار پیشرفت کرد . پدر مهیار تاکید کرد : نیاز مهیار و مهیارها امروز این است که با کودکان عادی باشند ، با آنان آموزش ببینند و بازی کنند زیرا کودکان سندرم دان از محیط می آموزند و آموزش برای آنها اهمیت زیادی دارد . تقاضای اصلی والدین این کودکان هم در کانون پذیرفتن این بچه ها در مهد کودک ها و مدارک عادی بود آنها می خواستند سازمان بهزیستی و وزارت آموزش و پرورش این موضوع را قانونی کند . دکتر همتی گفت : 60 تا 70 درصد کودکان سندرم دان در سراسر جهان در مدارس عادی تحصیل می کنند . بیمه شدن این کودکان برای خدمات پزشکی و بهداشتی خواسته دیگر این والدین بود چون این بچه ها بیشتر از کودکان طبیعی بیمار می شوند و خدمات مراقبتی پزشکی بیشتری نیاز دارند . این عده از کودکان با مراقبت های خوب بهداشتی عمر طولانی می کنند ، مثل بیژن 53 ساله که می گفت : از زندگی خود خیلی راضی است . وقتی به کودکان سندرم دان در کلاس های کانون مثل کلاس موسیقی و کلاس سفالگری نگاه می کردم در مقابل خودم نوع پاکی از خلقت خداوند را می دیدم اگر برای " بچه های آهسته گام " فضای آموزشی را مناسب مهیا کنیم انان هم می توانند زندگی اجتماعی طبیعی داشته باشند آن روز مهیار سوره های زیبایی را از قرآن مجید می خواند ، سرود می خواند ، محمد کاسه و گلدانهای سفالی زیبایی می ساخت و مینا و حسین و مرضیه به شکلی بسیار زیبا ساز می نواختند . آنها نمونه هایی از کودکان سندرم دان آموزش دیده بودند ، آن روز به من ثابت شد که این بچه ها هنرمند می شوند و مثل ارشام می توانند قهرمان باشند . آرشام 31 سالش است و تاکنون دو بار یکی در ایرلند و دیگر در تونس در مسابقات المپیک استثنایی در رشته شنا به مقام دوم رسیده است ، دیوارهای کانون پر بود از عکس های هنرمندی و قهرمانی آرشام و دیگر بچه های سندرم دان . |
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۸۶ ساعت 9:50 توسط فرشته های اسمانی
|